Technocity Berlin 1993 Doku full version from COXBOX on Vimeo.

Bijna twintig jaar geleden werd Tresor geopend en stond het aan de voet van de Berlijnse Acid- en Technoscene waar de gekleurde adidas online jasjes en fluoriserende sneakers net inkwamen. Het was de club waar het zo'n beetje allemaal mee begon en nog steeds is Tresor een begrip in de hoofdstad. Ondanks dat de originele locatie niet meer gebruikt wordt, is er tegenwoordig een enorme electriciteitscentrale die gebruikt wordt om feesten te organizeren. Minder dan 10 procent van het gebouw wordt benut, terwijl de club nog steeds imponerend groot is met 4 ruimtes. Het Tresor Records label is ontstaan vanuit deze club en heeft technolegende Jeff Mills als grootste artiest tientallen vinyls uit laten brengen.

Op woensdag kan er voor 5 euro de hele nacht worden gefeest als uitbreiding op de gebruikelijke weekenddagen. Vooral de kelderruimte die Tresor wordt genoemd heeft iets magisch. Je bereikt deze ruimte door een smalle tunnel die doet denken alsof je een nieuwe dimensie binnenloopt. Het geluid is keihard, net als de feesten. Zelfs de toiletten dragen bij aan de statische donkere sfeer doordat er urinoirs in betonnen nissen gehangen zijn. Mijn aanrader, zeker voor woensdag.

In deze straat die gelijk aan de Warschauerstrasse en Simon-Dachstrasse ligt zijn meerdere clubs te vinden die leuke feesten hosten. Het zijn de enorme technoclubs waar het gros van de toeristen naar opzoek is maar kleinere clubs die zich huizen in vervallen industriele gebouwen en met een divers muziekaanbod. Ook de prijzen in deze clubs zijn over het algemeen erg gunstig. Doordat er gewisseld wordt door alle clubs tussen techno, drum&bass, balkan, hip-hop, minimal, indie en nog veel meer soorten feesten is er altijd wel iets te vinden wat past bij je mood. Loop dus gewoon eerst langs Suicide circus, door naar Cassiopeia en Raw en vervolgens naar M.I.K.Z. Op deze manier ben je ook verzekerd van een leuke avond zonder vooronderzoek. Het publiek is over het algemeen redelijk internationaal, maar niet toeristisch. Er komen veel mensen die bijvoorbeeld vanuit het buitenland naar Berlijn zijn gekomen om te studeren.

Als je helemaal onbekend bent met de clubscene in Berlijn en je geen vrienden in de stad hebt moet je het volgende onthouden: bij voorbaat zijn clubs in het Oosten beter dan clubs in het Westen. Feesten waar flyers voor worden uitgedeeld op straat zijn bij voorbaat niet de moeite waard. En ten slotte,Matrix zit op een te gekke plek maar is de vervelendste club die er is, ga er niet naartoe. Ga er verder niet vanuit dat je wel tegen een leuke club aanloopt, ondanks dat er veel clubs zijn, zien veel clubs er op het eerste gezicht niet uit als clubs. Sommigen zitten echt verborgen en vooronderzoek naar de locatie is dan ook aan te raden. En doe sneakers aan, als je dan geweigerd wordt bij een club vanwege je schoenen weet je dat je daar toch niet wilde zijn.

Dit is de meest mythische club in Berlijn en misschien wel in Europa. Het is ongelofelijk hoe het concept van Berlijn leeft onder toeristen en nieuwkomers. Iedereen wil er naartoe, maar niemand komt er in. Deze technotempel is voor velen zo onbereikbaar en sommigen worden juist door de verhalen over urenlange rijen zonder binnen te komen al afgeschrokken om het ooit te proberen.

De geschiedenis van deze club is overal op het internet te vinden, maar in het kort is het een vervolg op de Homo-fetish club Ostgut wat sinds ongeveer 6 jaar gehuist wordt in een oude elektriciteitscentrale. Hierdoor is de club redelijk groot, alhoewel slechts een kleine gedeelte van de club werkelijk gebruikt wordt. De verschillende nissen, darkrooms en toiletten zonder spiegels dragen allemaal bij aan de vreemde onnatuurlijke industriële sfeer die heerst in de club. Ondanks alle interesse vanuit toeristen zorgt een zeer streng deurbeleid ervoor dat er nog steeds een goede sfeer heerst binnen waar mensen zijn die voor de muziek komen. Er is geen geheim om binnen te komen. Natuurlijk helpt het als je niet heel dronken bent, als je niet aankomt in je lacoste polo en als je niet met een grote groep komt, maar nog steeds hebben de ervaren “Türstehers” van de Berghain door wie er komt voor de muziek en wie er komt om te gluren.

Berghain moet je gewoon meemaken. Van de rij tot de darkrooms, het heeft allemaal iets unieks. Het enorme geluid wat uit de Funktion1 speakers komt is werkelijk intimiderend en de muziek bijna altijd de moeite waard. Toch zullen veel mensen die voor de eerste keer binnen komen ook beseffen dat ondanks alles, dit ook gewoon een club is die je aan staat of niet. Het publiek is niet weggelegd voor iedereen, zeker niet op zaterdag als de dansvloer overheerst wordt door gespierde, bebaarde homosexuelen.

Berlijn is het Mekka van techno, house en clubs in het algemeen. De clubdichtheid is erg hoog en er is een grote diversiteit als het gaat om sfeer, stijl en muziek. Berlijn staat erom bekend een grote underground scene te hebben waar veel rave's gehost worden en grote namen in kleine zalen spelen. Er zijn enkele unieke omstandigheden in Berlijn waardoor juist deze stad zo perfect is om te clubben. Ten eerste is er de vrijheid. Een van de voornaamste redenen waarom mensen gaan clubben is om vrijheid te ervaren, om te breken met de sleur van de vorige week.

Ondanks dat Duitsland bekend staat als een bureaucratische cultuur dat zijn onzekerheid compenseert met een overdaad aan regels, is hiervan in Berlijn weinig terug te vinden. Van sluitingstijden hebben ze nog nooit gehoord. Het is ook erg ongebruikelijk om een eindtijd te zien bij welke club dan ook en sommige clubs blijven zelfs het gehele weekend geopend. Deze vrijheid zorgt er niet alleen voor dat er langer plezier mogelijk is voor dgenen die willen feesten, maar het biedt ook ruimte aan mensen om te gaan en staan waar en wanneer zij dat willen. Daarbij kunnen DJ's langere sets draaien en dus experimenteler en dieper draaien. Net zoals de clubbers experimenteler kunnen worden en dieper kunnen gaan.

Ondanks dat ik het sterk afraad om te lang naar te harde muziek te luisteren, ervaren veel mensen het toch als fijn dat in Berlijn er niet gecontroleerd wordt op het volume van de muziek. De installaties die sommige clubs hebben staan zijn werkelijk ongelofelijk en de intensiteit van de muziek wordt alleen maar vergroot door een hoog volume. Soms staat het werkelijk zo hard dat je echt geen kans meer hebt om ergens anders aan te denken of iets anders te doen dan dansen en beleven.

Verder bevinden de clubs in Berlijn zich vaak in oude industriële gebouwen wat een unieke sfeer geeft. Het minimalisme van beton en staal als speelveld voor electronische muziek zorgt ervoor dat de nadruk ook op de muziek ligt en niet op de aankleding. Net als bij het publiek overigens. In Berlijn wordt er niet verwacht dat je er helemaal netjes een schoon uitziet, als je maar voor de muziek komt. Uiteraard geld ook hier weer dat regelgeving wat betreft veiligheid en voorschriften voor inrichting ontbreken wat de lat veel lager legt om een club te beginnen en wat een club de mogelijkheid geeft zijn aandacht en geld aan andere zaken te besteden.

En juist dat is het meest unieke en belangrijkste aan de clubs in Berlijn- de muziek. Het lijkt wel of ,buiten de clubs om, de hele stad perfect is gemaakt om electronische muziek te hosten. Het minimalisme en de schaamteloosheid die je terugvind in de Berlijnse architectuur wordt direct weergegeven in de muziek. Dit is iets wat geen enkele andere stad zichzelf zou kunnen aanmeten, dit is gewoon zo of het is niet zo. Ik zal in latere berichten proberen enkele clubs te noemen die wel of niet aan te raden zijn en waarom.